تنها و منتظر

وقتی تمام خلق دم از یار می زنند

طبع ظهور شعر تو را دار می زنند

« این جمعه هم نیامده ای » یک کلیشه است !

قافیه ها که قرعه به تکرار می زنند

قافیه ها قرار نبود این چنین کنند

حرف از غروب رفتن دلدار می زنند

صحبت ز دلربایی یوسف که می شود

چوب حراج سردر بازار می زنند

در امتداد تابش خورشید و آسمان

این ابرهای فاصله دیوار می زنند

باب الجواد و من سر راهت نشسته ایم

چشمانمان به خاک رهت زار می زنند

اینجا نشسته ام بکشی دست بر سرم

نقاره ها طلوع تو را جار می زنند

شعر از:سید مصطفی فهری