تنها و منتظر

این رو هم در جواب یکی دو تا از بچه ها که سوالی از من پرسیده بودند می نویسم و در معذرت خواهی ازدوستانی که اذیتشون کردم .(البته من بیمار خدا نیستم . کاش بودم )

...........................................................................................

خدا  را  شکر بیمار خدایم             نه بی دردم که من  دردآشنایم

دل زخمیست صاحبخانه من           خوشم با غم، که نزدیک خدایم

من و غم نسبتی دیرینه داریم      به  غم  شادم  که دائم در نوایم

گنهکارم  ولی  بی غم  نباشم             نمک پرورده  آل  عبایم

ستایش می کنم  زیبندگان را            خطاکارم  ولی اهل ثنایم

سرم اندر گریبان فراق  است            شب هجران، پی صبح لقایم

به  آوای   سحـر   امیدوارم             رضای  اولیا ء تنها دعایم

سفیر  دردم  و  تفسیر  داغم              به  هر  تقدیر آماج  بلایم

بلای عاشقی درد غریبی است            به داغ  هجر  کرده مبتلایم

غضب  ر ا کن  نثار دشمنانت            نه بر عاشق، که خود بی دست و پایم

تو مهدرحم ومن بی رحم بی رحم          خداوندا  ترحم  کن  عطایم

گهی  با  دوستان  نامهربانم              صفات  مهربانان  را گدایم

صفا ، پاکی، محبت، مهربانی             شده کمرنگ در رفتارهایم

هنوز ای دل زبانت نیش دارد            کنی رسوای مردم تا کجایم

نمی دانم چه باید کرد یارب              مگر ارباب  گردد رهنمایم

اگرامشب مرا بخشیدی ای دوست         بفرما همنشین با هل عطایم

به وللهِ حسین را دوست دارم              بیابان گرد  صحرای بلایم

« زان یار دلنوازم شُکریست با شکایت »

« اَللّهُمَّ لاتَكِلني اِلي نَفسي طَرفَةَ عَينٍ ابدا .»

خدایا مرا به اندازه چشم به هم زدنی به خودم وامگذار

میدونید چه کسی و با چه حالتی این جمله رو میگفته ؟

در حديث است از امّ سلمه يا عايشه: در دل شب، پيغمبر را در رختخواب نديدم. از اين رو برخاستم و جستجو كردم. ناگاه متوجه شدم كه رسول خدا در گوشه اي بر روي خاك افتاده و سر به سجده گذارده و مثل باران اشك مي ريزد و مي گويد: (خدايا، مرا به اندازة چشم برهم زدني به خودم وامگذار.)

................................................................................................................................

خدایا وقتی رسولت تو دل شب اشک می ریخته و این جمله رو می گفته ، من چی بگم .

خدایا اگه من رو به خودم واگذار کنی همه چیز رو خراب می کنم .

کارهایی می کنم که امام زمانم دیگه به من نگاه نکنه .

خدایا راضی نشو به این سرنوشت ، برای من ضعیف .

خدایا شکایت این نفس ضعیفم رو به چه کسی بکنم .

خدایا خودت میدونی که دلم نمی خواد خیلی بد باشم . اما چه کنم . شد دیگه .

خدایا رهایم نکن.

خوش دارم آزاد از قيد و بندها درغروب آفتاب بر بلنداي کوهي بنشينم و فرو رفتن خورشيد را در درياي وجود مشاهده کنم

و همه حيات خود را به اين زيبايي خدايي بسپارم و اين زيبايي سحرانگيز، با پنجه هاي هنرمندش با تار و پود وجودم بازي کند،

قلب سوزانم را بگشايد، آتشفشان درد و غم را آزاد کنم، اشک را که عصاره حيات من است، آزادانه سرازيرنمايم، عقده ها و فشارهايي را که بر قلب و روحم سنگيني مي کنند بگشايم .

 غم هاي خسته کننده اي را که حلقومم را مي فشرند و دردهاي کشنده اي که قلبم را سوراخ سوراخ مي کند، با قدرت معجزه آساي زيبايي تغيير شکل دهد و غم را به عرفان و درد را به فداکاري مبدل کند .

از مناجاتهای شهید دکتر مصطفی چمران

خدایا

" هر گاه دلم رفت تا محبت کسي را به دل بگيرد، تو او را خراب کردي

 خدايا، به هر که و به هرچه دل بستم، تو دلم را شکستي، عشق هر کسي را که به دل گرفتم، تو قرار از من گرفتي، هر کجا خواستم دل مضطرب و دردمندم را آرامش دهم، در سايه اميدي، و به خاطر آرزويي، براي دلم امنيتي به وجود آورم، تو يکباره همه را برهم زدي، و در طوفان هاي وحشتزاي حوادث رهايم کردي

 تا هيچ آرزويي در دل نپرورم و هيچ خيري نداشته باشم و هيچ وقت آرامش و امنيتي در دل خود احساس نکنم...

 تو اين چنين کردي تا به غير از تو محبوبي نگيرم و به جز تو آرزويي نداشته باشم، و جز تو به چيزي يا به کسي اميد نبندم، و جز در سايه توکل به تو، آرامش و امنيت احساس نکنم...

 خدايا تو را بر همه اين نعمتها شکر مي کنم."

از مناجاتهای شهید دکتر مصطفی چمران

آنکس است اهل بشارت که اشارت داند

                      نکته ها هست بسی محرم اسرار کجاست

به نظر من و طبق دیوان حافظ دومی درسته :

عاشق که شد؟ که یار به حالش نظر نکرد

ای خواجه درد نیست و گرنه طبیب هست

اگه از بعد معنوی به این بیت نگاه کنیم : واقعا کیه که عاشق شده باشه و درد فراق  یار رو داشته باشه و یار به او نظر نکرده باشه ؟؟

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق ، لیک

          چو  درد  در  تو  نبیند  ، که  را  دوا  بکند ؟

طبیب عشق ، خداست و واسطه فیض او امام زمان علیه السلام . کدوم یک از ما واقعا عاشق خدا و امام زمانیم ؟ اگر کسی هست که خوش به حالش .

عشق رو در هر نوعی از اون ، میشه با نشونه هاش تشخیص داد و عشق بهایی داره که باید پرداخت و کسیکه ادعای عشق رو داره اما حاضر نیست بهای اون رو بپردازه در این ادعا صادق نیست. آیا نشونه ای از عشق به خدا و امام زمان در ما و زندگی ما هست ؟ و برای اونهایی که هست چقدره ؟ 

واقعاً عاشق  نمی تونه از فکر معشوقش خارج بشه و می سوزه .

روز و شب خوابم نمی آید به چشم غم پرست

             بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

 و بعضیها مثل شمع بدون صدا و بدون دود میسوزند . شمع رو دیدید . چه زیبا ، آروم آروم و قطره قطره آب میشه .

شمع را گفتند از چه رو وا مانده ای

              از  برای  سوختن  جا  مانده ای ؟

و یک چیزه که افشاگر رازهاست اونم فقط نزد اهلش :

گر  کمیت  اشک  گلگونم  نبودی  گرم رو

             کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع

در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست

             این  دل  زار نزار  و  اشک  بارانم  چو  شمع

اگه کسی واقعا عاشق خدا باشه ودرد هجران او رو داشته باشه، محاله این طبیب مهربون او رو درمان نکنه .

اونهایی که دردی ندارند نیازی به طبیب احساس نمی کنند .

وعده خدا حقه :" والذین جاهدوا فینا لنهدینهم  سبلنا " کسیکه درد هجران ما رو داشته باشه و در راه ما تلاش کنه، ما دست او رو میگیریم و در راه خودمون قرار میدیم تا از این راه به مقصد برسه .

پس اگر خبری ما را نیست از خود ماست !

هر چه هست از قامت ناساز بی اندام ماست

             ورنه  تشریف  تو  بر  بالای کس کوتاه  نیست

و اگر من این مطالب رو می نویسم این رو هم باید بنویسم که :

خلعت تقوی که پوشاندی مرا ، شد پاره

            کاش در کنار سفره خود جا نمی دادی مرا

"یا ستار العیوب"

به نظر شما کدوم یکی درسته ؟

(1)

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد

            ای خواجه درد هست ولیکن طبیب نیست

(2)

عاشق که شد؟ که یار به حالش نظر نکرد

            ای خواجه درد نیست و گرنه طبیب هست

................................................................

نظر و جواب خودم رو تو پست بعدی ببینید.

ما معمولا بهترین فرصتها رو از دست میدیم و بعد سعی

 می کنیم از بدترین فرصتها نهایت استفاده رو ببریم .